Blog
Trending

Nakba stiltecirkel in Geraardsbergen

Ter nagedachtenis van de Nakba die zeventig jaar geleden begon, was er ook in Geraardsbergen een stiltecirkel op het Stationsplein. De stiltecirkels werden in elf steden van ons land gehouden, naar een initiatief van Broederlijk Delen en Pax Christi.
 
Catastrofe
Op de plaats waar vorige week nog onder tromgeroffel ‘den groten oorlog‘ werd herdacht, door stadsbestuur en prominenten, hielden gisteravond een veertigtal mensen een stiltecirkel. Ze deden dat net als in 10 andere steden in ons land, ter nagedachtenis aan de Nakba.
Nakba betekent ‘catastrofe’ en duidt op de ramp die volgde op het uitroepen van de onafhankelijke staat Israël. Dat gebeurde op 14 mei 1948: na eeuwen van vervolging had het Joodse volk eindelijk een thuisland gevonden. Als bezetters verdreven ze de Palestijnse bewoners. Ongeveer 750.000 Palestijnen moesten noodgedwongen hun huizen en dorpen verlaten. De meeste van hen konden nooit terugkeren. Sindsdien is het aantal vluchtelingen toegenomen tot ruwweg 7 miljoen mensen. Ondanks verschillende VN-resoluties weigert de Israëlische regering tot op vandaag te onderhandelen over het recht van terugkeer voor de Palestijnen.
Jaarlijks herdenken miljoenen Palestijnen op 15 mei de Nakba.
 
Vreedzaam protest
Ter gelegenheid van de zeventigste verjaardag van de Nakba, werden er op 11 plaatsen in ons land stiltecirkels gehouden. Zo dus ook in Geraardsbergen.
Er waren een veertigtal deelnemers. De bijeenkomst was een mooie mix uit de superdiverse samenleving. Jong en oud waren aanwezig.
Nafal vertelde dat zijn vader in 1948 zijn woonplaats in een kleine Palestijnse stad moest ontvluchten. Nafal was toen 5 jaar en herinnert het zich nog goed. Het gezin vluchtte naar Jordanië. In 1991 konden ze emigreren naar Europa. Zijn vader leeft nog en woont in Anderlecht. ‘Hij is een paar keer naar Palestina kunnen terugkeren, maar het was voor hem te confronterend. Ikzelf ben nooit meer teruggekeerd. Het is te gevaarlijk.’
Gaith is negentien. Tot anderhalf jaar geleden woonde hij in Gaza. Het was er moeilijk leven, met dagelijkse discriminatie. Hij heeft het begin van de Nakba niet meegemaakt maar kent al te goed de geschiedenis, die zijn vader en diens broers bij elke familiegelegenheid ophalen. Bij de huidige gruwel die zich voordoet in Israël, waarbij al meer dan vijftig personen werden gedood, kan hij niet onbewogen blijven: ‘Alstublieft, vraag aan uw regering om met het onrecht in Palestina te veroordelen; de hele wereld zou dat moeten doen. Alleen dan kan er een oplossing komen’.
 
Arabische woorden
De stiltecirkel duurde tien minuten lang, in het midden van het Stationsplein. Het was intens. Een mooi moment; een teken van vrijwillige burgers die het Palestijnse volk willen ondersteunen.
Als afsluiter nam de oudere Abo Fadi spontaan het woord. In het Arabisch bedankte hij alle Belgen om hun medeleven. Hij dankte de deelnemers op het Stationsplein als ‘grote Belgen’. De jongere Ghaith en Zeroo vertaalden zijn respectvolle woorden voor de aanwezigen. Het waren woorden die uit zijn hart kwamen. Ook zonder vertaling was dat duidelijk. Er volgde een hartelijk applaus van alle aanwezigen.
Daar bij de fontein die ons aan het einde van WOII moet herinneren, werd de actie afgerond. Van het lokale beleid of de oppositie was niemand aanwezig. Zij dagen enkel op wanneer er meer tromgeroffel is, in het teken van ‘nooit meer oorlog’. Dan hebben ze gisteravond alvast een heuse kans gemist. Daar bij die fontein…

(tekst en foto’s: © Wim Schrever)

Related Articles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
44 ⁄ 22 =


Check Also

Close
Close
Close