Blog

Wandeling doorheen de Belgische biercultuur

Geschreven door Vinicius Martins.

Ik ben een financieel en boekhoudkundig consultant en een voormalig professor van de Universiteit van São Paulo, Brazilië. Een van mijn passies is bier, daarom ben ik een huisbrouwer. Omdat ik in België woon, vind ik het zo boeiend het nuttige (Nederlands leren) met het plezierige te combineren, zo namelijk de Belgische biercultuur te onderzoeken.

De Belgische Biercultuur werd in 2016 door Unesco erkend als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. Dat gebeurde omdat het Bier een waardevol deel is van de regionale en lokale culturen in heel België. Sinds de jaren 80 is vooral ambachtelijk bier populair geworden. Vandaag worden meer dan 1.500 soorten bieren in het land geproduceerd met behulp van verschillende fermentatiemethoden. De kennis en vaardigheden om bier te brouwen worden niet alleen thuis en in sociale kringen doorgegeven, maar ook door meesterbrouwers die lessen in brouwerijen leiden, door gespecialiseerde universitaire cursussen, openbare opleidingsprogramma’s voor ondernemers en kleine proefbrouwerijen voor amateurbrouwers.

Het komt misschien als een verrassing dat de brouwcultuur nog meer bloeide voor de twee grote oorlogen. Voor de Eerste Wereldoorlog, rond 1910, bestonden er ongeveer 3.350 brouwerijen in ons land (en meer dan 200.000 cafés!!). Omdat de Duitsers bijna alle koper, andere soorten metalen en paarden die in de brouwerijen gebruikt werden in beslag namen, in combinatie met de wereldwijde economische crisis (1929-1939), was er een enorme daling in het aantal brouwerijen in België. Het is opmerkelijk dat er in 1939 slechts 1.120 brouwerijen waren. Daarna heeft de Tweede Wereldoorlog het aantal brouwerijen verder teruggebracht. Het uiteindelijke gevolg is dat er in 1946 nog maar 775 brouwerijen waren en in 1950 slechts 663. Naast de drastische daling in het aantal brouwerijen introduceerden de Duitsers ook de ‘cultuur’ van pilsbieren. Dus hoe komt het dat de Belgische bieren over de hele wereld bekend zijn als de allerbesten na al deze verwoestingen?

Zelfs na de twee oorlogen hebben andere feiten de Belgische biermarkt sterk beïnvloed. Laten we in het kort kijken hoe dit gebeurde. Om te overleven begonnen de overgebleven brouwerijen, die vooral door families werden geleid, zich te verenigen. Dit veroorzaakte een ‘golf’ van fusies en overnames, uiteindelijk culminerend in de ontstaansgeschiedenis van de wereldwijde bierbedrijven (bijv. de oorsprong van Interbrew).

De huidige wereldmarkt voor bieren is, zoals in België, gedomineerd door bieren van lage gisting, laag in alcohol, heel weinig hop en vlot en erg koud te drinken. Dit type bier lijkt mij de tegenstelling van wat men in de traditionele cultuur van Belgisch bier aantreft. Anderzijds, ondanks deze sterke druk van massabrouwerijen, is er een groei, zowel in België als wereldwijd, in het aantal kleine en micro-brouwerijen, de zogenaamde ambachtelijke brouwerijen.

Dit lijkt mij een contradictie. Maar is het waar? Aan de ene kant een gestagneerde markt, gedomineerd door eenvoudig bier en aan de andere kant een groei van kleine en micro-brouwerijen van de hoogste kwaliteit. Wat is het geheim van dit alles? Een deel van het antwoord ligt in de internationale markt (export). Een ander deel is de veerkracht die de brouwcultuur van de Belgen nog steeds doordringt, ondanks zijn rumoerige geschiedenis. Maar is dat alles? Wacht op de volgende artikels… 

Related Articles

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
28 − 15 =


Close
Close